This is a poem written by Ate Hula about me and our friendship…
endo ang tawag ko sa knya
sa onze una ko syang nakita
hanef! sa trivia sya’y malupit!
akala ko nung una sya’y masungit!
gabi-gabi humahataw…gamer ay kinarir
akala ko nga nung una sya ay papa bear! (hihihi)
play lang kami…walang greet greet…
naalala mo ba kung pano tayo nag click???
hmmm… sa trivia ako’y iyong napabilib
’til ako’y mag “wd”… tenkz at di ka pala snobbish!
“the rest is history” ika nila…gossh! i can’t believe it!
gabi-gabi… ako na ang iyong kinakarir! lolzzz…
i heyt u mamaw alam mo yan! (hihihi)
sino ka ba talaga? bakit gaya-gaya ka! (hahaha)
sprite…chicken wings.. snoopy at iba pa!
miss ko ang ating paglalamay, hagikhikan ng walang humpay!
endo salamat sa yung time lagi kang anjan
ready to hug me pag ako’y balot ng kalungkutan
isa kang tunay na kaibigan…salamat sa yong tiwala…
makaasa ka ito’y aking iingatan at habambuhay na papahalagan!
ingat ka palagi mamaw! mwaaaaah!!!
…Thanks a lot for the new-found friendship! I hope this will last beyond cyberspace!
waaaaaaaaa…. dito pala yung tula ko for u! huhuhu… touched naman ako!
Opkors, andito kasi pag sa comment mawawala pag dami na comment nasusulat..heheh..so have it posted here…